Սովորելով և ընթերցելով գրականությունը մենք սովորում ենք թե հայ թե օտար երկրացի գրողների ստեղծագործությունները և ծանոթանում նրանց կենսագրությանը։
Երբ կարդում ենք մեր գրողների անցյալը կարողանում ենք պատկերացնել թե ինչ կյանքով են ապրել ու ինչ ապրումներ են ունեցել նրանք երբ գրել ու ստեղծել են իրենց գրությունները։
Գրականությունը հայ ժողովրդի կյանքում շատ մեծ դեր ունի ։Գրականության շնորհիվ է որ մենք պահում ու պահպանում ենք մեր մշակույթը և ազգությունը։
Ես որպես սփյուռքահայ որ արդեն 3 տարի է ապրում եմ Հայաստսնում պիտի ասեմ որ որ ծնվել ու մեծացել եմ Իրանում ու սովորել եմ հայկական դպրոցում ։
Քանի որ Իրանի պետական լեզուն պարսկերեն է առարկաները դասավանդվում էին պարսկերենով բայց որպես հայկական դպրոց շաբաթական 2 օր նայև հայերեն էինք սովորում թե հայոց լեցու թե պատմություն։ Բայց այդքան քիչ ժամում դասատուները աշխատում էին ամեն բան հայոց լեզվի ու հայկական մշակույթի մասին մեզ սովորեցնել։
Բնականաբար քիչ դասաժամերի պատճառով ես և մյուս ընկերներս որ արտասահմանից ենք եկել հայոց լեզվի հարցում համեմատաբար ավելի քիչ գիտելիքների ենք տիրապետում քան Հայաստանում ծնված ու մեծացած մեր համատարիք ընկերները։
Իմ կարծիքով ցանկացած հայ Հայաստանում կամ արտասահմանում եթե ուզում է հայ մնալ ու ապրել որպես հայ պիտի սովորի իր մայրենի լեզուն ու գրականությունը ու փոխանցի իր ապագա սերունդներին , այնպես ինչպես մեր նախնիները սերնդե – սերունդ փոխանցել են մեզ։
-
Subscribe
Subscribed
Already have a WordPress.com account? Log in now.
Գամեր Մարգարյան 